_Maj 2017

P W Ś C P S N
01 02 03 04 05 06 07
08 09 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31

_NEWSLETTER

_Wesprzyj Wyspę

_Program

1 sierpnia (sobota)
Godz. 19.00 / Instytut Sztuki Wyspa

Wstęp wolny

Wystawa czynna: wtorek - niedziala w godzinach 11:00 - 18:00


Przemysł 4.0, 4K, 4G, wyższe rozdzielczości, szybsze transfery danych, inteligentniejsze urządzenia – nasz świat porusza się coraz szybciej i robi coraz bardziej skomplikowany. Jeżeli sztuka często odzwierciedlała te radykalne zmiany zachodzące w postindustrialnym krajobrazie, to obecne transformacje rejestrują się powoli w polu artystycznym. Sztuka zaadaptowała internet na swoje potrzeby, narzuciła jednak sztywne wzorce „białego sześcianu”, sprzeczne z wczesną ideą „nieograniczoności” czy „bezgraniczności” sieci.

Zastosowanie koncepcji AFK (Away From Keyboard, „nie ma mnie przy komputerze”, uwspółcześnionej wersji idei IRL, In Real Life, „w realu”) do przestrzeni cyfrowych ma na celu ułatwienie nawigacji i oswojenie użytkownika z abstrakcyjnym binarnym środowiskiem. Grupa HARD-CORE jest zainteresowana odwróceniem tego mechanizmu, uprawdopodobnieniem nieprzewidzianych idei za pomocą procesów algorytmicznych. Przekroczenie ograniczeń galeryjnego modelu wystawy wymaga, by kontrolę przejął czynnik zewnętrzny. W tym celu grupa HARD-CORE stworzyła Asahi serię algorytmicznych robotów kuratorskich, których zadaniem jest badanie cyfrowych scenariuszy w odniesieniu do fizycznej przestrzeni.

Wystawą Ściśle cyfrowe grupa HARD-CORE wysuwa kilka propozycji, które mogą zmienić dominujący dzisiaj model tworzenia wystaw. Czerpie inspiracje z cyfrowych marek, które przekształcają nasze środowisko, zapożyczając wątki ze struktur algorytmicznych, baz danych, globalnej łączności i idei nieostrego autorstwa jako podstawy procesów współtworzenia.

Ściśle cyfrowe to wystawa gromadzące prace stworzone kolektywnie za pośrednictwem grupowego organu, jakim jest HARD-CORE.

Wystawa zorganizowana w ramach Alternativa 2015: Błędnik codzienności

>>>

3 lipca (piątek)
Godz. 18.00 / Instytut Sztuki Wyspa
Wstęp wolny


Gdańsk w polskiej kulturze kojarzony jest nierozerwalnie ze Stocznią – jednak skoro Stocznia odchodzi, czy nadejdzie taki moment, kiedy wszelki ślad po niej zaginie? Jeśli tak, zastanawia kwestia tożsamości – zwłaszcza potencjalnego gdańszczanina w takiej przyszłości – czy jest możliwe, że symboliczny obiekt statku/łodzi, przestanie być rozpoznawany jako logiczny atrybut miasta? Że fakt istnienia Stoczni, tego, że była KIEDYŚ, stanie się tak bardzo odległy, że aż abstrakcyjny i nastąpi brak możliwości identyfikacji?

Instalacja Vergessenheit zakłada przeniesienie odbiorcy do czasu już po-stoczniowego. Prezentowany obiekt zdeformowanej, symbolicznej „łodzi” lewitujący ponad głowami, zanurzony jest w innym wymiarze – to swoiste nawiązanie do zjawiska „niepamięci początku”: Stocznia z tej perspektywy jest już odległa, zapomniana, a fragment obiektu staje się całkowicie obcy.

Kluczowe jest umiejscowienie projektu – odbiorca wchodzi z przestrzeni obecnie znajomej, stoczniowej, do obcej, wyselekcjonowanej „przyszłości”, z którą musi się skonfrontować.

Bio:

Martyna Jastrzębska (ur. 1987, Kielce) – artystka intermedialna, ukończyła ASP w Gdańsku (Pracownia Transdyscyplinarna prof. Grzegorza Klamana). Od 2012 roku Martyna Jastrzębska pracuje z „bitumixem”, będącym jej autorską techniką, opartą na wykorzystaniu mas bitumicznych i mieszanek klejowych. Materiał ten stał się środkiem wyrazu dla zainteresowań artystki, skupiających się wokół naśladownictwa organiczności i niesprecyzowanej materii. Ważnym kierunkiem jej dotychczasowych i aktualnych działań jest nadawanie nowych kontekstów symbolom i przedmiotom, obecnym w powszechnej percepcji. Martyna Jastrzębska kontynuuje podjęty przez nią już w instalacji Once Upon a Time (2013) wątek zagadnienia „niepamięci” – jako zdeformowanej świadomości, „złej” pamięci, która zniekształca klarowną wymowę symboli i zdarzeń.

>>>

3 lipca (piątek)
Godz. 18.00 / Instytut Sztuki Wyspa
Wstęp wolny


Gdy wpiszemy w Google hasło Przestrzeń równoległa ukaże się nam w pierwszym zestawie definicji przeglądarki internetowej zagadnienie rodem z astrofizyki czyli Wieloświat inaczej Multiświat, Metawszechświat, Multiwszechświat – zestaw wszystkich możliwych wszechświatów, zawierający wszystko w sobie to co odmienne, niejednakowe (w tym wszystkie możliwe, potencjalne – niezależnie od rozważanych czasoprzestrzeni lub wymiarów, w których się znajdują – wszechświaty; w tym także tak zwane wszechświaty równoległe). Wizje wieloświatów astrofizycy usiłują połączyć z teorią kwantową a ta z kolei ma swoją nieprzypadkową zbieżność w dualistycznej korpuskularno - falowej budowie światła. Wiele wątpliwości rodzi się w kontekście problemu światła odbitego w lustrze, gdyż tak naprawdę wiadomo, że to iluminacja zmultiplikowana ale jednak widoczna i istniejąca w swej naturze dualistyczno falowo - kwantowej i do jakiego świata powinna należeć - czy tylko do naszego realnego?
>>>

Wernisaż 12 czerwca (piątek)
Godz. 17.00 / Hala 90B

Wystawa czynna do 30 września

Kuratorki: Beatrice Josse, Emily Pethick i Aneta Szyłak

Artyści: Sherko Abbas Abdl-razaq, Lida Abdul, Alice Aycock, Babi Badalov, Ismail Bahri, Ricardo Basbaum, berszmisiak, Olaf Brzeski, Karolina Brzuzan, Rafał Bujnowski, Adelita Husni Bey, Monica Bonvicini, Latifa Echakhch, Harun Farocki, Esther Ferrer, Anton Kats, Daphne Keramidas, Anna Królikiewicz, Julie Luzoir, Wendelien van Oldenborgh, Małgorzata Markiewicz, Agnieszka Polska, Simon Pope, Konrad Pustoła, Tere Recarens, Sylvie Réno, Maciej Salamon, Mierle Laderman Ukeles, Florian Zeyfang

Wernakularny to jeszcze mało przyswojone określenie, odnoszące się do lokalności – jej języka powszedniej komunikacji ale także lokalnej, wiedzy, technologii i sposobu obrazowania. Dziś mówimy np. o architekturze wernakularnej, takiejż fotografii czy projektowaniu wizualnym. Wernakularność wybrana jako temat wystawy głównej przynosi labirynt prac materialnych, video, prac malarskich, rzeźbiarskich i tkanin oraz aktywności artystycznych związanych z obiektami znalezionymi, technikami i technologiami codzienności, powszechnymi materiałami i czynnościami. Układa wizualny słownik powszedniego. Pokazuje związek pomiędzy lokalnością i relacyjnością.

Wernakularność spina pięcioletnią linię programową Alternativa, tropiącą istotne zjawiska lokalnego kontekstu, do jakich należały praca i czas wolny, uniezwyklenie, materialność, myślenie utopijne czy taktyki życia codziennego. Wernakularność poświęcona jest formie niezwykłej w swojej zwykłości, zaobserwowanej mimochodem. Wprowadza zamieszanie w rozumienie formy artystycznej.

>>>

Wernisaż: 1.VI. 2015 (poniedziałek) / godz. 18:00 Instytut Sztuki Wyspa
Wystawa czynna do 21 czerwca

Anca Munteanu Rîmnic, mieszka i pracuje w Berlinie. Wykonuje rzeźby, obiekty, instalacje i kręci filmy. Jej strategia artystyczna polega na eliminacji pierwotnej funkcji wybranych obiektów, nadawaniu im nowych znaczeń i umieszczaniu w nowym kontekście estetycznym i emocjonalnym.

O jej sztuce pisała Uta Grosenick:
Obiekty i osoby, które pojawią się później w jej pracach, Rîmnic znajduje w supermarkecie, w parku lub na ulicy, zawsze delikatnie zmieniając te przypadkowe spotkania życia codziennego, przekładając je na absurd, ale równieź atrakcyjne wizualnie obrazy i artefakty.

Wystawa zorganizowana przy współpracy z Teatrem Szekspirowskim w Gdańsku, w ramach Tygodnia Rumuńskiego.
www.teatrszekspirowski.pl


>>>

Wystawa kolekcji Instytutu Sztuki Wyspa w Galerii Sektor

Wernisaż: 15.V.2015 / godz. 18:00 Galeria Sektor 1 w Jaworznie
Wystawa czynna do 23 czerwca


Kurator: Grzegorz Klaman
Artyści: Bogna Burska, I Inni (CENTREAL), Elżbieta Jabłońska, Grzegorz Klaman, Maros Krivy, Zbigniew Libera, Jadwiga Sawicka, Marek Sobczyk, Michał Szlaga, Twożywo, Adam Witkowski, Anna Witkowsdka, Krzysztof Wróblewski

(…) Sztuka jako produkt luksusowy i ekstrawagancko szokujący, stanowi kuszący obiekt pożądania. Nie pragniemy nim jednak nasycić naszej wyobraźni i nie obiecuje nam ona niczego, czym w przyszłości chcielibyśmy się inspirować. Efekty pracy artystów, które są wykładnią ich nienakierowanych wyłącznie na sukces rynkowy czy medialny akcji, stanowią paliwo do działania i kreowania relacji otwartego na ryzyko doświadczenia. To nie tylko materialne obiekty sztuki, ale również efemeryczne doświadczenia, które „posiadamy” w postaci dokumentacji i innych zapisów. Niezwykle ważna jest performatywna zawartość „kolekcji” przejawiająca się rozproszonymi zbiorami obrazów, subiektywnie zlepionymi w całości przez widzów – interaktorów. Kolekcja rozpisana na tysiące amatorskich osobistych nagrań i fotografii podczas objazdu Subiektywną Linią Autobusową [2], czy trwające 10 lat warsztaty MediaNacje w nieistniejącej już Modelarni [3], na terenie Dawnej Stoczni Gdańskiej. Przez 30 lat Wyspa „produkowała” obrazy mające wpływ na naszą zbiorową i indywidualną wyobraźnię, będąc czymś w rodzaju szczepionki uodparniającej nas na wszechwładny spektakl konsumpcji.(…)
www.galeriasektor1.pl

>>>

Wernisaż: 8.V. 2015 / godz. 19:00 Instytut Sztuki Wyspa
Wystawa czynna do 30 czerwca


Kurator: Grzegorz Klaman
Asystenci kuratora: Adam Mandziejewski, Agnieszka Matuszczak

Artyści:
Daniel Cybulski, Monika Filipek, Sylwia Galon, Martyna Jastrzębska, Ewa Juszkiewicz, Julia Kul, Julia Kurek, Michał Łagowski, Piotr Makowski, Honorata Martin, Magdalena Mellin, Agata Nowosielska, Krzysztof Nowicki, Justyna Orłowska, Mateusz Pęk, Jakub Pieleszek, Katarzyna Podpora, Maciej Salamon, Przemysław Trześniak, Mariusz Waras, Marcin Zawicki

Wystawa Absolwent. Po Akademii - płynne tożsamości jest drugą próbą zestawienia aktywności i postaw artystycznych absolwentów Gdańskiej ASP. Pierwsza edycja miała miejsce w 2005 roku z okazji 60-lecia uczelni. Prezentacja obejmuje w większości przypadków artystów nie związanych z uczelnią po uzyskaniu dyplomu a tworzących bogate zróżnicowane środowisko od Modelarni, Instytutu Sztuki Wyspa poprzez CSW Łaźnię, Gdańską Galerię Miejską do Instytutu Kultury Miejskiej i Kolonii Artystów. Absolwent jest okazją zestawienia wielu artystycznych potencjałów nie wolnych od ideowych tarć, konfliktów i sporów zarazem skutecznych w działaniu indywidualnym jak i grupowym, otwartych na współczesne media i technologie, alternatywne strategie artystyczne i nietypowe metody wystawiennicze. Widzimy tu potencjał zdolny do kreowania zarówno indywidualnych karier jak i głośnych i usankcjonowanych miejsc sztuki, w zasadniczy sposób kształtujących gdańska scenę artystyczną w ostatnim dziesięcioleciu. Wystawa ma formę otwartą i niczego definitywnie nie wartościuje, ( nie jest to także wybór najlepszych dyplomów ) a obecna edycja jest siłą rzeczy niepełna i bardziej ma zainicjować dyskusję niż dokonać jakiegoś ostatecznego podsumowania. Nie buduje też antynomii i nie proponuje kategorii oraz kolejnych podziałów. Perspektywa dekady pozwala organizatorom, widzom i obserwatorom oddzielić utrwalone stereotypy, niewiedzę i uprzedzenia od krytycznego spojrzenia. Odczuwamy brak w ostatnich latach żywej publicznej debaty i analitycznych naukowych opracowań dotyczących gdańskiego środowiska artystycznego a skuteczne indywidualne sukcesy artystów tej kwestii nie rozstrzygają. Zarówno korzenie działań intermedialnych, aktywności w przestrzeni publicznej, czy sztuki krytycznej powinny zostać wnikliwie zbadane i opisane aby znalazły właściwe miejsce w najnowszej historii polskiej sztuki.

Wystawa zrealizowana przy współpracy i z wykorzystaniem środków Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku

>>>