_Program


Już po raz drugi w Trójmieście rusza akcja Solidarni z Białorusią. W ramach wydarzenia w dniach 23-25 marca odbędą się pokazy białoruskich filmów dokumentalnych i fabularnych, panel dyskusyjny, wystawa fotograficzna oraz koncert trzech zespołów z Białorusi: Amaroka, Vincent i Botanic Project.


Akcja wzięła swój początek w Warszawie, gdzie 12 marca 2006 r. organizacja Wolna Białoruś zorganizowała pierwszy koncert Solidarni z Białorusią, który był wyrazem wsparcia dla Białorusinów przed zbliżającymi się wyborami prezydenckimi.
Wybory w 2006 r. zostały sfałszowane, podobnie jak każde następne. Na pokojowych demonstracjach ludzie byli bici i aresztowani. Od tego czasu koncerty w Warszawie stały się coroczną tradycją – wydarzenie przyciągnęło tysiące ludzi.

W 2010 r. odbyły się kolejne wybory. Wszyscy liderzy opozycji zostali uwięzieni w słynnym więzieniu KGB amerykanka. Reakcją na to była kolejna akcja Solidarni z Białorusią, która nabrała charakteru ogólnoświatowego. Koncerty odbyły się na Litwie, w Czechach, Francji czy USA. Także w Trójmieście nie mogło zabraknąć wyrazu wsparcia dla Białorusi. Koncerty zorganizowane pod hasłem Wolność Kultury – Kultura Wolności odbyły się 25-26 marca w sali koncertowej Polskiej Filharmonii Kameralnej w Sopocie, a także w Teatrze w Oknie w Gdańsku.

W tym roku Trójmiasto również kontynuuje akcję solidarności z Białorusią, której data nie została wybrana przypadkowo. 25 marca 1918 r. powstała Białoruska Republika Ludowa, uważana za początek białoruskiej państwowości. Obecnie święto jest zakazane przez dyktatorski rząd Aleksandra Łukaszenki.

Instytut Sztuki Wyspa we współpracy ze Studenckim Kołem Naukowym Mozaika, Kulturalnym Kolektywem UG i Akademickim Centrum Kultury UG „Alternator”, DKF Marcello oraz Europejskim Centrum Solidarności organizuje Dni Solidarności z Białorusią na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Gdańskiego, w Instytucie Sztuki Wyspa oraz w klubie Buffet. W ramach wydarzenia odbędzie się panel dyskusyjny, wystawa fotograficzna Europejskiego Centrum Solidarności Okno na Białoruś, a także pokazy filmowe i koncert trzech zespołów białoruskich.

>>>
23.03.2012-22.04.2012_wystawy

RE.ACT.FEMINISM #2


23 marca (piątek)
Godz. 18.00 / Instytutu Sztuki Wyspa

Wstęp wolny

Program otwarcia 23 marca:
18.00 - spotkanie z kuratorkami archiwum, Bettiną Knaup i Beatrice Ellen Stammer oraz kuratorkami odsłony gdańskiej, Anetą Szyłak i Aleksandrą Grzonkowską
19.00 - oficjalne otwarcie
22.00 - koncert w klubie Buffet

re.act.feminism #2 performatywne archiwum jest mobilnym projektem, który będzie prezentowany w sześciu krajach europejskich w latach 2011 - 2013. Pierwsza odsłona projektu została otwarta 7 października 2011 w Centro Cultural Montehermoso w Vitoria-Gasteiz, stolicy Kraju Basków w Hiszpanii.

Podstawą projektu jest jego ciągły rozwój, mobilność oraz stałe wzbogacanie zasobów archiwum, w skład którego wchodzą krytyczne prace z lat 60-tych, 70-tych i z początku lat 80-tych XX w., jak również te współczesne. Wybrane prace ok. 120 artystek i artystów, przede wszystkim skupiają się na tematyce feministycznej i queer. Badania prowadzone w ramach re.act.feminism #2 skoncentrowały się na sztuce z Europy, regionu Morza Śródziemnego i Bliskiego Wschodu oraz Stanów Zjednoczonych i wybranych krajów Ameryki Łacińskiej.


>>>

10 marca (sobota)
Godz. 19.00 / Instytutu Sztuki Wyspa

Wstęp wolny

Instytut Sztuki Wyspa i DKF Marcelo
zapraszają na kolejny pokaz z cyklu World Shorts. Tym razem będzie można zobaczyć krótkie filmy z Grecji. Jak wiedzą widzowie takich obrazów jak „Kieł” czy „Attenberg”, greckie kino skutecznie opiera się kryzysowi. Najnowszy program World Shorts będzie okazją do sprawdzenia kondycji twórców krótkiego metrażu.
>>>
03.02.2012-11.03.2012_wystawy

Maryam Jafri - Sceny


Wernisaż:
Piątek 3 lutego 2012, 19.00, Instytut Sztuki Wyspa
Wystawa czynna do 11 marca 2012

Godziny otwarcia wystaw:
wtorek - niedziela, 12.00-18.00



Maryam Jafri to artystka poruszająca się w obszarach wideo, performans i fotografii. Jej prace, oparte o proces badawczy i interdyscyplinarne poszukiwania, wyróżnia język wizualny, lokujący się między filmem, teatrem a serią narracyjnych eksperymentów, oscylujących między dziełem opartym o scenariusz a dokumentem, fragmentem a całością. Dzieła Jafri często rozpoczynają się od czegoś, co wydaje się konkretne: czy to archiwum, czy spisanego tekstu, by następnie doprowadzić do rozbicia ustalonych form. Jak twierdzi Bridget Crone, w pracy "Inscenizowane archiwum" ("Staged Archive", 2008) Jafri odnosi się do Narodowych Archiwów Ghany by stworzyć film, kwestionujący relację między archiwum a wiedzą i "prawdą", inscenizuje za to archiwum poprzez serię tableaux, które odwołują się do takich wizualnych i narracyjnych kodów telewizji i kina jak np. dramat sądowy.

>>>