_NEWSLETTER

_Grudzień 2017

P W Ś C P S N
01 02 03
04 05 06 07 08 09 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31

_Wesprzyj Wyspę

<<<_POWRÓT



Sąsiedztwo warzyw (warsztaty, Alternativa 2013)


Miejsce: warsztaty zorganizowane zostaną na strychu, na ulicy Stefana Jaracza. Trwać będą od 23.09.2013 do 30.09.2013 w czasie 5 zajęć po 5 godzin.

Dbając o zrównoważony rozwój społeczeństw, współcześni projektanci miast podejmują formułę allelopatii jako polityki sąsiedztwa. Dokonując rewitalizacji terenów, jako jeden z istotnych elementów gry o kapitał, staje się proces utowarowienienia pamięci i tożsamości mieszkańców. Także, wraz z takim sposobem kreowania wspólnoty, udział w dobrach kultury podlega urynkowieniu, a antydemokratyczny charakter zawłaszczania pamięci zbiorowej powoduje wykluczanie. W ramach „społeczeństw bez właściwości” -sąsiedztwo, jest tu nie tylko kupionym przywilejem, lecz także stanowi o dostępności „do bycia skądś”.

Podjęty z mieszkańcami ulic Stefana Jaracza i Robotniczej projekt warsztatów, dla osób 60+ w ramach programu edukacyjnego Alternativa 2013, jest formą zobrazowania sąsiedztwa. Tego, które poprzez codzienne doświadczanie tworzących przez mieszkańców miejsc, stanowi o ich indywidualnej pamięci.  Gdzie pamięć, zdjęcia rodzinne, wyobraźnia, staną się impulsem do stworzenia refleksji nad miejscem życia. Tak, aby nie tracąc tego co ważne, usankcjonować kształt przemian tego co wspólne.

Bio:

Sławomir Lipnicki ur. w 1972 r w Gdańsku. W latach 1995–2000 studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku na Wydziale Malarstwa i Grafik i. Obecnie pracuje na stanowisku adiunkta na Wydziale Malarstwa w macierzystej uczelni. Swoje prace prezentował na wielu wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju i za granicą. W 1998, 2008 i 2010 otrzymał Stypendium Miasta Gdańska, w 2006, Nagrodę Specjalną Rektora ASP w Gdańsku, w 2008, Nagrodę Prezydenta Szczecina, w 2011, Stypendium twórcze Marszałka Województwa Pomorskiego. 

W prezentowanych dotychczas projektach Lipnicki dokonuje reinterpretacji znaczeń. Korzystając z fotografii dokumentalnej, rodzinnej, tworzy on obrazy jako pole pozyskiwania znaków. Łącząc poprzez nie doświadczenie przeszłości, ujawnia bliskość tego, co nieobecne, znaczące. Formuła ta, stanowi u niego także strukturę wy/obrażenia tego co wykluczone, nieuświadomione.Podobnie, w realizowanych od 2000 r. autorskich projektach „sztuki spotkania”. Zastosowane przez niego przedefiniowanie relacji w tworzeniu komunikatu pomiędzy dziełem a odbiorcą powoduje, iż tworząc Lipnicki przybliża się do formuły utraty. Tracenia dominacji jednokierunkowego spojrzenia, na rzecz wielopłaszczyznowego charakteru „współ – tworzenia” dzieła (przez/dla wspólnoty).






_Partnerzy