_Październik 2017

P W Ś C P S N
01
02 03 04 05 06 07 08
09 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31

_NEWSLETTER

_Wesprzyj Wyspę

<<<_POWRÓT



Elżbieta Matynia, Zaproszenie do demokracji performatywnej


ISW - Hala 90B
2 lipca, godz. 19.00

Elżbieta Matynia - profesor socjologii kultury i polityki na New School for Social Research w Nowym Jorku. Absolwentka polonistyki i socjologii Uniwersytetu Warszawskiego. W Polsce obecnie blisko związana z Dolnośląską Szkołą Wyższą. Twórczyni i dyrektorka Międzynarodowego Centrum Badań nad Demokracją (TCDS), autorka wielu projektów badawczych i edukacyjnych w krajach Europy Środkowej i Wschodniej, Ameryki Łacińskiej i Afryki. Autorka kilkudziesięciu artykułów i prac poświęconych współczesnej kulturze demokratycznej, m.in prezentowanej na Alternativie książki Performative Democracy, której równoległą amerykańską edycję w prestiżowej serii Yale Cultural Sociology wydanej przez Paradigm.

Książka, napisana w szczerym, osobistym tonie, prezentuje zalety i nadzieje związane z demokracją performatywną, demokracją obywatelską i samoistnym powstawaniem demokratycznych systemów politycznych pod rządami autokratycznych i nietolerancyjnych reżimów, tak jak miało to miejsce w Polsce (główne studium przypadku w książce) i RPA, a także w utrwalonych demokracjach. Autorka dowodzi, że demokracja performatywna – którą ostatnio można najlepiej zaobserwować w społeczeństwach, w których obywatele wzięli na siebie negocjowanie zmian z autorytarnymi reżimami i rozpoczęli demontaż niezwykle skoncentrowanych struktur władzy i zapoczątkowania procesu demokratyzacji, jak w latach ’70 w Hiszpanii, w latach ’80 w Polsce i w latach 90’ w RPA – może również stanowić remedium na nasilający się kryzys demokracji reprezentatywnej na Zachodzie.

Autorka argumentuje, że dobrze funkcjonująca demokracja musi dziś być lokalnie stworzonym i zrealizowanym projektem, w którym liczą się słowa, a nie przymus. W towarzystwie Arendt i Bachtina odwiedza pewne miejsca i narracje społecznej nadziei, związane ze zmianami zainicjowanymi w nowo powstałej sferze publicznej, stwarzającej dogodne warunki do dialogu, negocjacji i kompromisu, i której przyświecają demokratyczne nadzieje. Analizuje całe spektrum konkretnych inicjatyw kulturalnych, społecznych i politycznych, które umożliwiły wprowadzenie w niedemokratycznym środowisku pewnych elementów demokratycznych (choćby ograniczonych); ułatwiły przekształcenia kontekstu autorytarnego w demokratyczny; oraz wpłynęły na utrzymanie i wzmocnienia kultury demokratycznej. Dowodzi, że demokracja performatywna – z całym swym człowieczeństwem, dramatyzmem, wspaniałymi i inspirującymi momentami, nieodzowną improwizacją i kreatywnymi rozwiązaniami – powinna zająć ważne miejsce w szerszych rozważaniach na temat demokracji.



_Partnerzy